“Ik heb heel veel te danken aan Sint-Gerardus.’

‘Al vanaf het begin -mijn eerste dag in de peutertuin-zag het zorgteam van Sint-Gerardus in dat ik veel potentieel had en maakten het hun missie om ervoor te zorgen dat ik mijn volledige potentieel kon benutten. Vanzelfsprekend was dit niet. Ik kon immers niet lopen en ook niet praten. Toch begrepen ze in Sint-Gerardus al snel dat ik de wil had om alle mogelijkheden te grijpen om het meeste uit mijn leven te halen.

Na een tijdje zoeken, werd het duidelijk dat ik mijn rechtervoet het beste onder controle had en eens we dat wisten, kreeg ik oefeningen om de functionaliteit van mijn rechtervoet verder uit te bereiden. Ik kreeg eerst oefeningen op de computer waar ik leerde de muis met een joystick te bewegen met mijn voet. Eens ik dat onder de knie had, werkte de dienst Aanpassingen en Hulpmiddelen iets heel speciaals voor mij uit. Ze pasten namelijk een oude elektrische rolstoel zo aan dat ik deze met mijn rechtervoet kon bedienen. Dit was een van de levensveranderende momenten in mijn leven: ik kon eindelijk mezelf zelfstandig verplaatsen ondanks mijn zware motorische beperking. Dit alles was mogelijk door de inspanningen van gepassioneerde personeelsleden.

Een ander probleem dat opgelost diende te worden om mijn volledige potentieel te benutten en om meer zelfstandigheid te verkrijgen, was de vraag hoe ik op een effectieve manier kon communiceren. Communicatie is – volgens mij toch – een van de meest waardevolle vaardigheden voor een persoon met een (zware) motorische beperking. In Sint-Gerardus was men ervan bewust dat ik heel veel dingen te zeggen had. Daarom werd ik ondersteund door een logopediste om te werken aan mijn communicatieve vaardigheden. De logopediste voerde gesprekken met mij en las samen met mij boeken, zodat ik een feeling kreeg voor een correcte zinsbouw en het Nederlands in het algemeen. Daarnaast bekeken we ook of ik baat zou hebben bij een spraakcomputer en al snel was het duidelijk dat dat zo was. Met mijn spraakcomputer kan ik nu communiceren met mensen, dit dankzij de enorme inspanningen van het zorgteam.

Het laatste aspect waarom mijn schoolgaand leven op Sint-Gerardus voor mij zo waardevol was, was omdat ik daar kon opgroeien met lotgenoten. Omdat ik van kleins af aan andere kinderen zag die ook een motorische beperking hadden, kon ik mijn beperking relativeren. Dit bleek enorm waardevol te zijn voor mijn gemoedstoestand en dit versterkte ook mijn positieve kijk op het leven.

Kortom: ik heb heel veel te danken aan Sint Gerardus.’

“Nu kan ik gewoon meedoen”

‘Ik heb de lagere school in het gewoon onderwijs les gevolgd en ik zit hier nu in mijn eerste jaar in de A-stroom. Ik vind het hier echt wel fijn. Een gewone lijnbus is te moeilijk voor mij en dus komen ze me thuis halen en ook dat vind ik fijn. De leerkrachten zijn erg vriendelijk en leggen alles extra uit voor mij, waardoor ik goed kan volgen en goede resultaten behaal. Ik vind het ook heel leuk dat ik nu gewoon mee kan doen met turnen. Op mijn vorige school was het vaak te moeilijk voor mij en kreeg ik andere opdrachten of kine en nu kan ik gewoon meedoen. Ik heb hier ook al heel snel vrienden gemaakt.‘

“Het gesprek met mijn ondersteuner is een moment van de week waar ik altijd naar uitkijk.”

‘Ik doe de studierichting Verzorging en krijg ondersteuning omdat ik dyspraxie heb. De ondersteuning is voor mij op veel gebieden een echte meerwaarde. Ik leerde al samenvattingen maken en een planning maken voor het studeren. In de praktijklessen ondervond ik dat mijn dyspraxie het soms moeilijk maakte om handelingen zoals een hemd strijken of verluieren goed en vlot uit te voeren. Samen met mijn ondersteuner zoeken we dan naar oplossingen die mij kunnen helpen hiermee. We maken hiervoor samen stappenplannen die op mijn maat worden uitgeschreven. Tenslotte maak ik ook gebruik van de extra oefenmomenten in de ondersteuning. En ik krijg materialen als hulpmiddel om de handeling te vergemakkelijken.

Mijn ondersteuner helpt mij heel goed bij schoolwerk zoals hoe ik moet leren en hoe ik mezelf kan verbeteren. Niet alleen op schools vlak is een ondersteuner fijn maar het is ook echt een vertrouwenspersoon. Iemand waar je op kan rekenen en waarmee je bij alles terecht kan. We werken aan schoolopdrachten, praten over de lessen en de klas maar ook over moeilijke dingen. Mijn ondersteuner kan heel goed luisteren en helpen.  Het is een moment van de week waar ik altijd naar uitkijk. ‘

“Ik kan heel goed melodica spelen!”

‘Ik kom graag naar school in Sint-Gerardus. Mijn lievelingsvakken zijn rekenen en koken. Tijdens rekenen werkt iedereen in stilte. Dat vind ik fijn! Tijdens de kookles maken we lekkere dingen die we zelf mogen opeten. Sport en spel doe ik ook heel graag. Ik heb vrienden hier op school. Lore is mijn beste vriendin en Floran is mijn liefje. Wist je dat ik heel goed melodica kan spelen? Ik heb dat geleerd hier op school, tijdens hobby op woensdagnamiddag. ‘